Bar Ethiopique – 29 juni – Zilverhof, Gent

Bar Ethiopique - 29 juni - Zilverhof, Gent

Advertenties

‘Famine and Foreigners. Ethiopia since Live Aid’ (Peter Gill)

De hongersnood van 1984 in Ethiopië was één van de grootste humanitaire rampen van de vorige eeuw. Sinds de eerste berichten van de hongersnood in 1984 en Bob Geldofs ‘Live Aid’-concerten een jaar later roept Ethiopië bij veel mensen nog altijd in de eerste plaats het beeld op van uitgehongerde Afrikaanse kinderen, stervende moeders en een onmetelijke, uitzichtsloze miserie.

De Engelse journalist Peter Gill was één van de eersten die in 1984 doordrong tot het epicentrum van de hongersnood in het Noorden van het Ethiopië. Nu – 25 jaar later – keert hij terug naar Ethiopië. Het resultaat kan je nalezen in ‘Famine and Foreigners’, een combinatie van stevig onderbouwd journalistiek onderzoek, travelogue en een reeks interviews met enerzijds sleutelfiguren als premier Meles Zenawi en econoom Joseph Stiglitz en anderzijds een landbouwer uit de Ethiopische hooglanden en een herder uit de Somali-regio (een afgelegen, uitgestrekt gebied in zuid-oost Ethiopië dat in 2000 met een ‘vergeten’ hongersnood af te rekenen kreeg). Tegelijkertijd is ‘Famine and Foreigners’ een soort recente geschiedenis van Ethiopië – vanuit het perspectief van de hongersnood.

Gill heeft zijn boek in vier hoofdstukken verdeeld: ‘Then’, ‘Transitions’, Now’ and ‘Prospects’. In het eerste deel zoemt hij in op de verschillende hongersnoden die Ethiopië de voorbije eeuw over zich heen heeft gekregen. Een hongersnood die tegenwoordig vaak vergeten wordt is die van 1973. Deze zou twee jaar later indirect leiden tot het afzetten van de ongenaakbare keizer Haile Selassie. De hongersnood van 1984/1985 zou op termijn dan weer leiden tot de val van het communistisch regime (de Derg) en de onafhankelijkheid van Eritrea, waardoor Ethiopië onder andere een rechtstreekse toegang tot de zee verloor. Zoals voor wel meer Afrikaanse landen levert ook ontwikkelingshulp een stevige bijdrage aan de Ethiopische economie. In 1994 waren er een zestigtal liefdadigheidsorganisaties actief in Ethiopië. Tegenwoordig zijn er een paar duizend. Een belangrijk deel van zijn boek wijdt Gill aan de niet altijd propere rol die Oxfam bij dit alles gespeeld heeft. Het begon al eind jaren tachtig toen Oxfam (dat destijds als ngo iets te nauwe banden had met de Britse Labour-partij) iets te gemakkelijk zweeg over de katastrofale ‘resettlement’-politiek van het toenmalig communistisch regime. Persoonlijk gaat Gills voorkeur eerder uit naar het (oorspronkelijk Franse) Artsen Zonder Grenzen dat zich als ngo toch altijd meer afzijdig van de politiek heeft gehouden. Andere thema’s die Gill aan bod laat komen zijn verder de cruciale rol van gezinsplanning, AIDS, de rol van de invloedrijke econoom Joseph Stiglitz en – uiteraard – de komst van de Chinezen.

Peter Gill gedraagt zich in ‘Famine and Foreigners’ als een ware gentleman. Hij graaft bij momenten diep, wijst ook fouten en schuldigen aan maar maakt niemand genadeloos af – ook niet de ietwat enigmatische Meles Zenawi. Gill heeft verschillende gesprekken gehad met de niet onbesproken minister-president. Hij beschrijft hem als uiterst intelligent en, door zijn lange regeerperiode en zijn goede banden met de USA, als één van de machtigste leiders van het Afrikaanse continent. Zelfs wanneer hij het over mans autoritaire trekjes heeft (de zwaar gecontesteerde en bloedige verkiezingen van 2005 komen uitvoerig aan bod), blijft hij al bij al vriendelijk.

In zijn hoofdstuk over de verkiezingen van 2005 citeert Gill de Indiase econoom en filosoof Amartya Sen. In ‘Development as Freedom’ schreef deze laatste: ‘It is not surprising that no famine has ever taken place in the history of the world in a functioning democracy (…) I would argue that a free press and an active political opposition constitute the best early warning systems a country threatened by famine can have.’ Het Ethiopië van Haile Selassie in 1973 was een feodale, autocratische maatschappij; het Ethiopië van Mengistu in 1984 was een communistische, autoritaire, ontspoorde dictatuur die wel heel soepel omging met mensenrechten; het Ethiopië van Meles Zenawi in 2010 is een democratie waarin de minister-president na een regeerperiode van 19 jaar een verkiezingsoverwinning boekt van meer dan 99,5% van de stemmen – een score waar zelfs Moubarak in zijn beste tijd niet van durfde dromen. Een nieuwe hongersnood dient zich in Ethiopië momenteel niet meteen aan, maar  – de huidige politieke ontwikkelingen in Noord-Afrika indachtig – niets zegt dat het ook in Ethiopië wel eens zou kunnen gaan stormen. Honger (of die nu te wijten is aan hongersnood of stijgende voedselprijzen) is een ideale voedingsbodem voor revolutie. Marx wist dit al in de 19de eeuw, Ben Ali en Moubarak weten het sinds kort ook. Benieuwd hoe het Meles Zenawi en Ethiopië zal vergaan.

 

ZES MAANDEN IN ETHIOPIE VOOR TREES FOR FARMERS

Als net afgestudeerde bio-ingenieur trok ik dit jaar voor zes maanden naar Ethiopië, land van bergen en koffie, en van prachtige mensen. Ik ging om er mijn horizon te verruimen en om bij te dragen aan twee projecten: het honingproject Ma’ar en Trees For Farmers. Van maart tot september 2010 verbleef ik in Hagere Selam, een sympathiek dorp dat een centraal punt is in het werkingsgebied van Trees For Farmers. Ik volgde de werking van het project op, deed overlevingstellingen, nam interviews af, organiseerde een demonstratiedag,…

Ethiopië is veruit het mooiste land dat ik ooit bezocht. Al van achter mijn vliegtuigraampje kijk ik mijn ogen uit. Ook daarna zou ik nog elke dag genieten van het prachtige berglandschap. De eerste dagen van mijn verblijf maak ik kennis met Sarah, een stijlvolle dame die er niet voor terugdeinst om haar handen vuil te maken. Zij is coördinator van Trees For Farmers vanuit de universiteit van Mekelle. Ze is verantwoordelijk voor de planning, uitwerking en financiën van het project en voor de communicatie met het Belgische front. Later ontmoet ik ook Araya, de ietwat verlegen maar gepassioneerde lokale coördinator van het project. Hij regelt meer praktische zaken en vormt het eerste aanspreekpunt voor de gemeenschap.

In Hagere Selam installeer ik mij in een bescheiden, maar niet oncomfortabel huisje. Ik kom aan midden in het droge seizoen. Het landschap rond het dorp is dor en droog. Het leven van deze mensen, voornamelijk boeren, is hard, maar toch kan een glimlach er altijd af en word ik met open armen ontvangen.

Vanuit Hagere Selam bezoek ik samen met Sarah en Araya de twee exclosure sites waar Trees For Farmers actief is. Exclosures zijn gebieden waar geen vee mag grazen zodat de natuurlijke vegetatie zich er kan herstellen. Trees For Farmers probeert dit proces te versnellen door er inheemse bomen aan te planten. De oudste site ligt ongeveer 10 kilometer van Hagere Selam. Ik kan er gewoon met het openbaar vervoer naartoe. De eerste boompjes werden er geplant in 2008 en zijn ondertussen al goed gegroeid. Ik ben erg blij met wat ik zie: een beloftevol miniatuurbos. De tweede site ligt op een steile helling op vijf kilometer van Hagere Selam. Dat is te voet goed te doen, al moet ik veel moeite doen om niet uit te glijden op de losse stenen en zo naar beneden te stuiken. In de site worden dit jaar voor de eerste keer boompjes geplant.In april doe ik samen met Araya steekproefgewijs overlevingstellingen, zowel in de oudste exclosure site als bij de boeren die boompjes van Trees For Farmers hebben gekregen om thuis te planten. Terwijl de boompjes in de site goed worden verzorgd, is dat bij de boeren thuis niet altijd het geval. Sommige boeren hebben hun boompjes geen water gegeven, of niet beschermd tegen de vraatwoede van hun schapen en geiten. Gelukkig ontmoeten we ook veel boeren die ons apetrots hun gezonde boompjes tonen. De resultaten zijn over het algemeen goed: bij de boeren thuis hebben ongeveer de helft van de 3 tot 5 jaar oude boompjes het overleefd, terwijl van de jongere boompjes 75% het overleefd heeft. In de exclosure site is het overlevingspercentage maar liefst 85%.

Lees verder: Verslag Line Kelders bezoek Ethiopië

Line Kelders

Tadijas?

Ine Andreoli is een Nederlandse schrijfster die drie jaar lang in Ethiopië heeft gewoond en gewerkt.

Een aantal boeken over Afrika zijn het resultaat.

Onlangs verscheen haar eerste kinderboek, “Tadijas?”. Het boek is geschreven voor kinderen en hun ouders die belangstelling hebben voor Ethiopië. De verhalen zijn afwisselend eenvoudig tot iets moeilijker.

Het is geschreven om kinderen op een leuke manier iets te weten te laten komen over het land, de mensen, de kinderen en hun leefgewoonten.

Vragen over dagelijkse dingen zoals: gaan de kinderen in Ethiopië allemaal naar school, hoe wonen ze, houden ze van frieten en waar spelen ze mee. Antwoorden worden in de vorm van gedichtjes en verhalen gegeven. Ook Ethiopische legenden zijn in het boek opgenomen.

ISBN: 978 908666143 5
Uitgever: Boekenplan, Maastricht, 2010

Duits ontwerp hoogste toren van Ethiopië

Ethiopië krijgt zijn hoogste toren ooit. Het Duitse Henn Architekten won de prijsvraag voor het 42 verdiepingen hoge kantoor van de Commercial Bank of Ethiopia.
Kenmerkend aan de slanke toren is de scherpe opening in de gevel, die een deel van de binnenkant van het gebouw zichtbaar maakt. Aan de voet van dit open gedeelte bevindt zich de entree van de toren. Het bouwwerk, met een hoogte van ongeveer 165 meter, zal worden geflankeerd door een congresgebouw en winkelcentrum.

(c) Architectenweb

Info-avond Dertiende Ster

Op 12 januari 2010 om 20u geeft Dertiende Ster zijn eerste info-avond in Vrijetijdscentrum De Mena, Provinciebaan 2, Rotselaar.

Tijdens die avond zullen beelden getoond worden over hun projecten, onder meer over Little Heaven II, het weeshuis voor pubers met aids.
Medewerkers van Dertiende Ster die al ter plaatse zijn geweest zullen antwoorden kunnen geven op eventuele vragen.
Natuurlijk zal het ook een gezellige avond zijn met iedereen die Dertiende Ster een warm hart toedraagt.

De toegang is gratis.
Een seintje vooraf aan info@dertiendester.be is handig zodat Dertiende Ster het aantal deelnemers kan inschatten.
Meer informatie over Dertiende Ster vind je op hun website (klikken op onderstaand logo).

VZW Manbarnootaaf

injerra