Minyeshu

(c) Cobra.be

“Op haar vorige plaat ‘Dire Dawa’ (2008), genoemd naar de geboortestad van Minyeshu, bracht de Ethiopische zangeres een mix van Ethiopische muziek en pop. Voor de opvolger ‘Black Ink’ gooit ze het over een andere boeg en kiest ze resoluut voor Ethiogroove, een vermenging van de verrukkelijke Ethiojazz die we vooral kennen van Mulatu Astatke, aangevuld met een aanstekelijke groove.

We mogen in dat opzicht toch wel van een klein mirakel spreken als je ziet hoe zo goed als alle Afrikaanse zangeressen die in Europa gevestigd zijn, steevast kiezen voor Afropop. Minyeshu Kifle Tedla, die in 1996 naar België verhuisde en een paar jaar later naar Amsterdam, breekt die trend en ontwikkelt op ‘Black Ink’ haar eigen sound waarin ze ook wat elektronica vermengt.

Geen platte beats, wel een cyclische, hypnotiserende groove die van een nummer als ‘Zare’ een ogenblikkelijke dansvloerklassieker maakt. Ook ‘Awdamet’ heeft zo’n hypnotische groove in combinatie met een typisch Ethiopische geluidskleur.
‘Ken Te Ken’ neigt eerder naar rock & roll op gitaar en drum, maar dan met Ethiopische vocals en een polyfonisch refrein dat doet denken aan de hoogdagen van Zap Mama. ‘Sehara’ klinkt traditioneler, een mooi rustig nummer alvorens op ‘Metche’ uit te pakken met vette reggae. In het titelnummer vervalt Minyeshu toch in plattere Ethiopop, een spaak in het wiel van een verrassend sterk album.

Benjamin Tollet”

Minyeshu treedt op in de Balzaal van de Vooruit op 8 november aanstaande.
Een organisatie van Bos+, Finado, Manbarnootaaf, Dertiende Ster en Erè Mèla Mèla.

Kaarten in voorverkoop aan 12 euro (voor optreden en fuif) kan je nu al reserveren door overschrijving op het rekeningnummer 068-2445234-85.

Advertenties

De collectie van het Krar Collective

 

Het Krar Collective uit Londen startte met spelen op bruiloften in de Ethiopische gemeenschap.Temesgen Zeleke, leider en krar (harp) speler van het trio, arrangeerde traditionele liederen uit heel Ethiopië. Samen met o.a. zangeres Genet Assefa en percussionist Robel Taye nam hij de debuut cd ‘Ethiopia Super Krar’op: een doortastende herwaardering van het Ethiopische muziek verleden.

Het Krar Collective speelt muziek uit heel Ethiopië die ze bewerkten tot dynamische contouren. Het is ongelooflijk dat met een bezetting van hoofdzakelijk krar, percussieen (meerstemmige) zang zo’n brede sound wordt neergezet. Dansbaar, stuwend en met veel energie. Prachtig hoe de zang vanTemesgen Zeleke en Genet Assefa elkaar afwisselen in voor en nazang ondersteund door de masenqo (éénsnarige viool) die de melodie unisono (eenstemmig) meespeelt. Zeleke, die overigens bij het Nationale Theater van Ethiopië speelde en leerling was van de grote Ethiopische jazz pionier Mulatu Astatke, laat de elektrische krar heerlijk vibreren en scheuren als een elektrische gitaar. De titels van de nummers verwijzen naar de vele etnische groeperingen van het land, elk met zijn eigen cultuur (taal en kleding) o.a. ‘Ambassel’ (noorden), ‘Guragigna’ (zuiden)en ‘Konso’ (zuid-west). Mede hierdoor is de debuut ‘Ethiopia Super Krar’een gevarieerde cd geworden: al zal dat de gemiddelde luisteraar niet in eerste instantie opvallen. De Ethiopische muziek is gebaseerd op de 5-toons ladder (pentatoniek) en zeer duidelijk herkenbaar in bijvoorbeeld‘Orominga’, terwijl in ‘Wello’ een Sudanese invloed hoorbaar is. Het prachtige ‘Tizita’ is opgedragen aan alle dierbaren, waar Temesgen Zeleke zichzelf begeleid op de krar. ‘Ethiopa Super Krar’ staat vol moderne bewerkingen van het Ethiopisch muzikaal erfgoed dat door zijn hedendaagse aanpak nóg beter klinkt.

bron: http://www.musicframes.nl

(c) Mattie Poels

Ere Mela Mela danst

Zaterdag, 4 februari om 20 uur is er een Ethiopische dansinitiatie.

Toegang: 5 euro. (Onder 16 jaar: gratis).

Inschrijven via eremelamela@skynet.beEre Mela Mela danst

Zerihun Seyoum – Hedendaagse kunst uit Ethiopië

Het Aksum Coffee House in Brussel toont werk van Zerihum Seyoum.

Zerihun Seyoum (geb. 1977) is één van de bekendste hedendaagse Ethiopische schilders. Door zijn voorstellingen van het dagelijks leven in Ethiopië van straatscènes tot luchthavens, behoort hij tot de favorieten bij een publiek in binnen- en buitenland. Het hybride karakter van het leven waarin het traditionele het moderne ontmoet en de mix van verschillende nationale en internationale culturele elementen vormt één van de hoofdthema?s van zijn oeuvre. Zijn stijl heeft ook een hybride vorm omdat hij het modernisme combineert met elementen die typisch zijn voor de middeleeuwse Ethiopische Orthodoxe kerkelijke kunst. In de afgelopen jaren exposeerde Zerihun in Duitsland, Londen en New York. De tentoonstelling in het Aksum Coffee House is zijn eerste in België.

Tentoonstelling/Exposition: Zerihun SEYOUM, Addis Ababa

Schilderijen/Peintures
14.10- 11.12. 2011
Aksum Coffee House, Hoogstraat 140 rue Haute, Brussel/Bruxelles

Impressies uit Ethiopië

Zaterdag, 23 april: Soles Of Ethiopia en Teza in Filmplateau, Gent

Regisseur Joost van der Wiel stelt zaterdag, om 19 uur, in de zaal van Film Plateau in Gent, zijn documentaire “Soles of Ethiopia” voor.

Daarna presenteert Erè Mèla Mèla vzw de film “Teza” van Haile Gerima.

Kaarten zijn te verkrijgen via eremelamela@skynet.be of op de avond zelf.

Met steun van:

en 

‘Venster op Afrika’ (Hans Silvester)

De Omo-vallei in het zuidwesten van Ethiopië is één van de interessantste plaatsen op deze planeet wanneer het op etnische diversiteit aankomt. In het grensgebied tussen Ethiopië, Soedan en Kenia zouden nog verschillende tientallen stammen wonen die hun gewoonten, gebruiken en taal nog  zoveel mogelijk hebben weten te behouden. In een gebied dat altijd gevrijwaard is gebleven van Arabische slavenhandelaars en Europese koloniale  mogendheden, heeft de bevolking haar taal en cultuur wonderwel kunnen behouden. Voorlopig toch nog, want door toenemende infrastructuurwerken en het opkomend toerisme sluipt de globalisering ook hier het authentieke dorpsleven binnen.

Eén van die dorpen is Kibish. De weg die naar Kibish leidt was er twintig jaar geleden nog niet. Het was hier dat de toenmalige Ethiopische regering besliste om een administratief centrum te vestigen. Er werden scholen , een politiekantoor en een ziekenhuis gebouwd. Er werden huizen voor het overheidspersoneel langs de weg gebouwd. Niet veel later begonnen ook de plaatselijke stammen, met de Suri op kop, hun hutten langs de grote weg te bouwen en vestigden de eerste islamitische handelaars zich in het dorp. De lokale talen die door de verschillende stammen gesproken werden, kregen concurrentie van het Amhaars dat voortaan als officiële taal op school werd aangeleerd. De rurale bevolking leerde geld, scheermesjes, religie, T-shirts, elektrische verlichting, alcohol en vuurwapens kennen. De handel in sorghum en vee werd vervangen door de veel lucratievere verkoop van kalashnikovs die bovendien al te gemakkelijk werden doorgesluisd naar het door burgeroorlog geteisterde Soedan. En ondertussen zijn ook de eerste Maleisiërs, Koreanen en Chinezen gearriveerd om op grote schaal palmolie, rijst en maïs te telen.

Het is deze clash tussen authenticiteit en globalisering die de Franse fotograaf Hans Silvester fascineert. Na twee fotoboeken over respectievelijk de volkeren van de Omo-vallei en ‘natural fashion’, heeft hij nu  ‘Fenêtre sur l’Afrique’ klaar. Deze titel mag je letterlijk nemen want dit boek vertrekt vanuit een eenvoudige premisse: een klein rood raam fungeert als fotografisch kader waarachter de inwoners van Kibish hun ‘ding’ mogen doen. In de inleiding op zijn fotoboek beschrijft Silvester hoe dit alles geleidelijk een sociaal ritueel werd in het dorp. Na een aarzelend begin paradeerde al gauw heel het dorp langs zijn rood raam. Zo zien we met sierraden gedecoreerde mannen en vrouwen met lipplaten, extravagante kapsels en hoofddeksels, naakte lichamen die in felle kleuren beschilderd zijn. We zien de plaatselijke politiechef met mitrailleur, de bankdirecteur met enkele geldbriefjes in zijn hand, een verpleegster, een schooljuffrouw, worstelaars, landbouwers met geiten, ezels en pluimvee, een gesluierde moslima, moeders met hun baby, weeskinderen, de lokale barmeid, de goudhandelaar, jagers die pronken met hun trofeeën, gidsen met hun kalashnikovs in de aanslag. Jong en oud, rijk en arm – ze zijn allemaal langs het rode raam gepasseerd. Wat deze ‘Ethiopische portretten’ (zoals de ondertitel  van dit boek luidt) zo interessant maakt is het contrast tussen de authentieke, ongeschonden cultuur van de plaatselijke bevolking en de modernisering die haast letterlijk het fotografisch beeld binnensluipt. Zo zien we een prachtig beschilderde worstelaar met een geweer in zijn handen of een man met een lipplaat die tegelijkertijd een onnozel plastic fluitje om zijn nek heeft hangen.  Hans Silvester vat zelf alles mooi samen in zijn inleiding: “My window has captured a moment in time, nothing more, nothing less, and in its endless stream of faces we can see the diversity of humankind, its customs and its religions, in a place that the old world now has to share with the new, with strangers who are here to stay. What is happening to the Suri in Kibish on a small scale is happening all over the planet through globalization: all of us are now confronted with otherness, an inevitable meeting of the known and the unknown.”

Dit prachtige fotoboek over globalisering in een vergeten uithoek van Afrika is verkrijgbaar in de oorspronkelijke Franse versie bij l’éditions de la Martinière en, iets goedkoper, in een Engelse vertaling bij ‘Thames and Hudson’.