De Ethiopisch-Eritrese impasse is een belangrijke bron van instabiliteit in de Hoorn van Afrika en riskeert uit te monden in een nieuwe dodelijke oorlog. Het nieuwste rapport van de International Crisis Group “Beyond the Fragile Peace between Ethiopia and Eritrea: Averting New War”, analyseert het conflict tussen de twee staten die tussen 1998 en 2000 een bloedige oorlog uitvochten en geeft aanbevelingen tot een benadering om uit de impasse te geraken. Na de weigering van Ethiopië om de virtuele demarcatie van de grens door de grenscommissie (Ethiopia-Eritrea Boundary Commission – EEBC) te aanvaarden, ging Eritrea over tot een unilaterale implementatie ervan. Asmara gooide bovendien de VN vredesmissie (UNMEE) buiten. De status-quo tussen de twee landen kwam onder druk te staan.
“Het vertrek van de grenscommissie en de VN vredesmacht heeft het conflict veel gevaarlijker gemaakt. De middelen tot dialoog tussen de partijen werden overboord gegooid. Het wordt op die manier ook onmogelijk om bij kleine problemen tussen te komen om escalatie te vermijden,” zegt Andebrhan Giorgis van de Crisis Group. “Geen van de regimes wil oorlog op dit moment. Beide landen willen de spanningen smeulende houden, zodat ze een excuus hebben een autoritair bestuur in stand te houden. Maar het kleinste grensincident of de minste misrekening kan opnieuw oorlog betekenen.”
De Veiligheidsraad kijkt grotendeels passief toe, en weigert duidelijk op te treden noch tegen Ethiopië om het niet aanvaarden van de EECB-beslissing, waartoe het land nochtans gebonden was door de vredesovereenkomst van Algiers, noch tegen de provocaties van Eritrea. Ook de VS is niet bereid druk uit te oefenen op Ethiopië, een bondgenoot in de strijd tegen het terrorisme. Maar het bilateraal dispuut wordt steeds gevaarlijker voor de regio en in het bijzonder voor Somalië, waar Eritrea de strijd steunt tegen Ethiopische troepen en de Somalische transitieregering.
Het zal niet makkelijk zijn alle partijen uit hun stellingen te doen komen, noch om het westen te engageren, maar er staat te veel op het spel om het niet te proberen. Een sterk internationaal gesteund actieplan is noodzakelijk om uit de impasse te geraken. Ethiopië moet overtuigd worden zich terug te trekken uit de gebieden die door de EEBC aan Eritrea zijn toegewezen en Eritrea moet er toe aangezet worden zich terug te trekken uit de Tijdelijke Veiligheidzone. Dit is prioritair. Van de eis van Ethiopië tot een bredere dialoog over normalisatie van de relaties moet werk gemaakt worden parallel aan het voortzetten van de grensmarkering die geëist wordt door Eritrea. Dit is in overeenstemming met de resoluties van de VN-veiligheidsraad en zou beide partijen meer reden geven zich flexibeler op te stellen.
“Het belangrijkste doel is Ethiopië de grens, en Eritrea de noodzaak tot dialoog te doen aanvaarden. De internationale gemeenschap moet de nodige dreigementen en lokmiddelen leveren om de partijen onder druk te zetten,” zegt Daniela Kroslak, vice-directeur van Africa Program.
© International Crisis Group (kdg)
U kan een samenvatting lezen of de volledige tekst downloaden van het Africa Report N°141 van 17 juni 2008 via de site van International Crisis Group. U moet zich dan wel – kosteloos – registreren. Na het ontvangen van een paswoord heeft u volledige toegang tot de site.
Filed under: Actualiteit | getagged: EEBC, Eritrea, Ethiopië, grensconflict, International Crisis Group, UNMEE
