De tocht ten westen van de Ethiopische stad Shashamene is vreemd en verwarrend. De velden zijn helder groen. Er staat water in de beken. De grond is diep bordeauxrood. Maar de mensen hier spreken van een “groene droogte”. Het veld staat vol nieuwe scheutjes, maar er is geen voedsel. Dit omdat het regenseizoen tegenviel en er weinig nieuwe gewassen werden geplant.
Je kan de wanhoop voelen wanneer je in een dorp aankomt. Er verzamelt zich snel een menigte. Sommige mensen houden hun kinderen omhoog. Ze willen ons de opgezwollen buikjes laten zien, een teken van honger. De ouders hopen dat we hun kinderen meenemen naar een verzorgingscentrum.
Zoals gebeurde in het dorpje Odo. Een lokale priester kwam er vorige week langs en nam de meest ondervoede kinderen mee voor dringende verzorging. Anderen bleven achter, onder andere een twaalfjarige die sterk vermagerd is en besmet met malaria.
In het dorpje Garagoto komen vrouwen aan die er een tocht van verschillende uren hebben opzitten. De meesten hebben jonge kinderen op hun rug. Zieke kinderen. Sommige hebben opgezette gezichten door ernstige ondervoeding. Anderen zitten helemaal onder de vliegen.
De acht jaar oude Tareking is er heel erg aan toe. Zijn ogen verzonken in zijn oogkassen, zijn hoofd gezwollen. Zijn moeder heeft vele uren gelopen om hem naar het verzorgingscentrum te brengen. We vragen ons allen af of het niet te laat is voor Tareking.
Muner, een andere moeder, zegt dat ze vier uur heeft gelopen om hulp te zoeken voor haar zoon Sparku. “Ik was zo moe,” zegt ze “en het was heel moeilijk hier te geraken. Het vee sterft, er is honger.”
Wat we in de dorpen zien is een crisis. Sommigen beweren dat tienduizenden kinderen gevaar lopen. Ik vrees dat ze gelijk hebben.
In alle vijf de dorpen die we bezochten, zagen we kwetsbare kinderen die zonder voedselhulp niet zullen overleven tot de volgende oogst. Een hulporganisatie zegt dat er momenteel niet genoeg eten in het land is om de crisis aan te pakken.
Ik ontmoette Daniel Hadgu, die werkt voor het International Medical Corps. Hij stelt duidelijk dat 50% van de meest hulpbehoevende kinderen zal sterven zonder hulp.
In een centrum voor noodhulp van de Missionaries of Charity in het dorp Eddu zijn al 400 van de meest zieke kinderen verzorgd. Het merendeel komt er bovenop, een aantal kinderen zijn gestorven. Sommigen zijn zo zwak dat de minste tegenslag hen fataal kan worden. Wat zal er worden van de vele arme, zwakke kinderen in de komende maanden, vóór de volgende oogst in de vroege herfst?
© BBC News, Gavin Hewitt, 09.06.08 (kdg)
Bekijk de BBC-videoreportage op BBC News.
Filed under: Actualiteit | getagged: Ethiopië, groene droogte, honger, hongersnood, voedselhulp
