Het boeketje rode rozen dat u morgen vol van liefde in een vaas schikt, komt misschien wel uit Ethiopië. Het land exporteert meer dan 80 miljoen bloemen per maand naar 40 landen. 70% daarvan gaat naar Nederland, van waaruit de bloemen verder verspreid worden. “Geliefden geven elkaar rode rozen, daarom besteden we hieraan nu meer aandacht in deze periode van het jaar,” zegt bloemenboer Tsegaye Abebe. Hij startte twee jaar geleden zijn bedrijf op. Nu stelt hij 400 mensen te werk en exporteert 90.000 tot 120.000 bloemen per dag. Valentijn betekent voor hem een drukke periode.
Bloemen zorgen voor slechts 1% van het Ethiopische BNP, maar zijn een van de meest zichtbare tekenen van de snelgroeiende economie. “5 jaar geleden bracht de export van snijbloemen $159.000 op, vorig jaar liep dit al op tot $63.5 miljoen en dit jaar wordt allicht het $166 miljoen gehaald,” zegt Adhanom Negasi, adviseur van het ministerie van Handel. “Ik denk dat we binnen de twee jaar de belangrijkste bloemenexporteur van Afrika – en misschien wel van de wereld – kunnen zijn.”
Tegen volgend jaar kunnen bloemen 10% van de Ethiopische export uitmaken. Koffie neemt rond de 40% voor haar rekening. “Ik denk dat bloemen koffie zullen inhalen in een tijdspanne van vijf jaar,” stelt Tsegaye, voorzitter van de Ethiopische Tuinbouwproducenten –en exporteurs.
De Ethiopische regering moedigt zowel buitenlandse als binnenlandse investeerders aan door middel van fiscale voordelen, belastingvrije import van kapitaalgoederen, lage pachtprijzen en goedkope leningen. De regering stimuleert agrarisch onderzoek en uitbreidingsprogramma’s en het ministerie van Landbouw breidt het aantal landbouwgebieden uit.
De bloemenindustrie stelt meer dan 50.000 mensen te werk, waarvan 80% vrouwen. “Er worden vooral vrouwen tewerkgesteld omdat een bloem heel fragiel is en heel zorgvuldig moet behandeld worden,’ legt Adhanom uit. Maar hulporganisaties klagen de lage lonen aan. Arbeiders krijgen slechts $1 per dag. De loonkost in de bloemenkweek ligt in Ethiopië zowat vijftig procent lager dan in buurland Kenia. Dat biedt Ethiopië kansen om te groeien, maar het toont ook dat de concurrentie op het scherp van de snee gevoerd wordt –en over de rug van een wanhopige bevolking.
Critici wijzen op nog andere schaduwzijden van de rozenteelt in Afrika. De impact op het lokale milieu is groot. Er wordt veel gebruik gemaakt van bestrijdingsmiddelen. Een strikte regelgeving rond chemicaliën en water ontbreekt. ‘Dat klopt, de regels zijn voor later’, geeft Addisu, manager van een bloemenbedrijf in Debre Zeit toe. ‘Ethiopië is een derdewereldland. We hebben nu niet de luxe om aan die dingen te denken.’ Overigens, ook in het rijke Noorden met zijn strenge milieuwetten, blijven de kwekerijen chemicaliën en verwarmde en verlichte kassen gebruiken. Een roos die bij ons geteeld werd heeft tot drie keer meer CO2-uitstoot veroorzaakt dan dezelfde bloem die met het vliegtuig uit Afrika komt.
In Addis Abeba duiken steeds meer bloemenwinkels op. En de commercie rond Valentijn begint ook in Ethiopië door te sijpelen. Hareg Tameru opende twee maand geleden een bloemenwinkeltje. Ze had vorig jaar de rijen kooplustigen gezien voor Valentijnsrozen. “Ik was echt verrast,” zegt ze, “deze handel groeit echt snel. “Deze teelt is een wonder,” lacht Adhanom.
© EMM, Katrien De Graeve (bronnen: Reuters,Mo)
Filed under: Actualiteit | getagged: bloementeelt, Ethiopië
