De Ethiopische muziek lijkt sinds de gouden jaren ’70 opnieuw in haar schelp te zijn gekropen. Toen opende de Ethiopische muziekwereld zich in de nadagen van het Haile Selassie bewind naar de buitenwereld, en de Amerikaanse soul, jazz en funk vermengden zich meesterlijk met de traditionele Ethiopische muziek. Het Mengistu regime smoorde deze periode van vrijheid en mogelijkheden in de kiem en het lijkt wel of nog steeds op de nostalgie naar die swingende periode wordt verder geteerd. Mahmoud Ahmed brengt – waarschijnlijk nog even innemend – zijn Erè Mèla Mèla zoals hij die dertig jaar geleden bracht. Ook Alemayehu Eshete toert nog rond met zijn zelfde repertoire. De boegbeelden van de groovy jaren ’70 worden oud. Staat er een nieuwe generatie klaar?
Het land schijnt zich al jaren lang af te schermen voor invloeden van buitenaf. Europese of Amerikaanse muziek slaat er nauwelijks aan. Dit moesten The Black Eyed Peas in september ondervinden tijdens hun concert in Addis Abeba. Ze werden maar lauwtjes ontvangen. De R&B ster Beyonce Knowles daarentegen deed tijdens haar wereldtournee Addis Abeba aan en gaf er op 20 oktober een twee uur durend concert voor 5000 fans. Ze noemde het hysterisch enthousiaste publiek “one of the best audiences of my lifetime”.
Maar ook in de muziek gemaakt door mensen (afkomstig) uit Ethiopië beweegt er duidelijk iets. Vooral vanuit de diaspora komen er tekenen van vernieuwing. Zangeressen als Aster Aweke, Minyeshu en Gigi zochten al eerder aansluiting bij de westerse pop en wereldmuziek. De in Ethiopië razend populaire Teddy Afro experimenteert met westerse pop en reggae. De New-Yorks-Ethiopische groep Bole2Harlem, vermengt Ethiopische ritmes met urban beats en hiphop.
Uit de veelheid aan groepjes (voornamelijk in de diaspora) die hiphop en rap invloeden in hun muziek hebben laten binnensijpelen vermelden we Burntface, een groep die naar eigen zeggen “authentic Ethiopian hiphop” brengt. In 2005 brachten ze een CD uit, Burntface Volume 1: “a fusion of classic hiphop, and alternative music with a Habesha twist”. Opvallend is hun eigenzinnige Erè Mèla Mèla versie.
Burntface ziet zichzelf als een sociaal geëngageerd pan-Afrikaans multimediacollectief, met een twintigtal muzikanten, zangers, rappers, webdesigners, filmmakers, activisten,… In hun logo staat Afrika op zijn kop, of “southside-up” zoals zij het omschrijven. Ze willen daarmee de door de Europeanen getekende kaarten met Europa in het centrum in vraag stellen.
© Ere Mela Mela 29.10.07 Katrien De Graeve
Ontdek Burntface op MySpace en Habesha Friends
Op Habesha Friends kan je de hiphopversie van Erè Mèla Mèla beluisteren (Mela Mela)
Filed under: Muziek | getagged: Alemayehu Eshete, aster aweke, Beyonce Knowles, Black Eyed Peas, Bole2Harlem, Burntface, CD, Erè mèla mèla, gigi, mahmoud ahmed, Minyeshu, Muziek, Teddy Afro
