Academie Oudenaarde meter van 4à5 hectare bos in Tigray

De “stok-verkoop” van de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunst Oudenaarde heeft 1600 euro opgeleverd! Concreet betekent dit dat Trees For Farmers dank zij deze actie 4000 à 5000 bomen kan aanplanten, wat neerkomt op 4 à 5 hectare bos. De bomen worden gedurende twee jaar intensief opgevolgd en krijgen bijvoorbeeld tijdens het droog seizoen maandelijks water, wat de overlevingskansen van het bos aanzienlijk vergroot. Er wordt dus niet alleen een stuk bos aangeplant, er wordt ook voor gezorgd dat dit bos effectief overleeft. Deze aanplanting is belangrijk in de strijd tegen erosie, en het ermee gepaard gaande verlies aan vruchtbare grond. En de academie mag zich met trots de meter noemen van een toekomstig stukje bos in Tigray, Ethiopië.

Dank aan alle gulle kopers, aan alle studenten die hun werk hebben geschonken en vooral ook aan het personeel van de academie die deze actie op touw heeft gezet en tot een succes heeft gemaakt.

Academie Oudenaarde voor Trees For Farmers

stokgA4

Injerra in Gent – Nog een aantal plaatsen…

Hoe kan je beter de zomer beginnen dan met een Ethiopische avond?

Ere Mela Mela vzw serveert op 4 juli aanstaande de sublieme combinatie van de lichtjes zurige injerra met de diepe kruidige smaken van allerlei wots. In het Buurthuis Zilverhof (Zilverhof 34, Gent) in Gent kunt u zich te goed doen aan de kookkunsten van de uit Ethiopië afkomstige Rahel Abraham. U krijgt die avond ook de kans leuke geschenkjes uit Ethiopië aan te kopen.

zaterdag 4 juli 2009,
19u Buurthuis Zilverhof,
Zilverhof 34, 9000 Gent
15 euro per persoon, 7,5 euro per kind

Inschrijven via eremelamela@skynet.be. Het aantal inschrijvingen is beperkt, dus aarzel niet. Na bevestiging kunt u storten op ons rekeningnummer 068-2445234-85. Uw inschrijving is pas definitief na betaling.

Nog meer Afrisinia op Belgische festivals

Op 22 juli – tijdens de Gentse Feesten – programmeert Trefpunt vzw “One Day for another world” op het groot podium Bij St-Jacobs.

Om vijf uur treedt Afrisinia er op. Ook de Nederlands-Marokkaanse combo Kasba treedt dan op.

Meer informatie op de website van het Trefpunt.

Afrisinia op het Sfinks festival

We hebben het al eerder gehad over het wervelende, acrobatische circus dat deze Ethiopische jongeren brengen (maar ook over hun strijd om een verblijfsvergunning in Nederland).

Het Sfinks festival programmeert Afrisinia tijdens de editie van dit jaar. Een reden te meer om naar Boechout af te zakken eind juli.

 

Portraits of Africa in Den Haag

In Galerie ‘t Fotokabinet, in het Haagse kunstgebied Noordeinde, loopt van 4 april tot 3 mei de fototentoonstelling “Portraits of Africa”.

“Portraits of Africa” van ondermeer fotograaf McLion toont twee gezichten van Afrika. Een deel van de foto’s toont de kracht en trots waarmee honger, ziekte of geweld gedragen wordt. Een ander deel van de expositie – met foto’s uit de Omo-vallei – toont rijkbeschilderde volken die een balans trachten te vinden tussen de traditie van hun voorvaderen en het modernisme wat wordt meegebracht door het groeiend toerisme.
In de galerie zijn foto’s in gelimiteerde oplage te koop.

Galerie ‘t Fotokabinet
Maziestraat 2
2514 GT Den Haag

Energiezuinige Oven

Vrouwen uit een Dorcas-project in Ethiopië presenteerden onlangs tijdens de ‘Annual National Bazaar’ in de hoofdstad Addis Abeba, de energiebesparende oventjes die zij maken. De nationale bazaar is een groot jaarlijks evenement waar bedrijven hun producten demonstreren. De overheid had de Dorcas-vrouwen voor deze bazaar uitgenodigd.

In Addis Abeba ondersteunt Dorcas een inkomensproject, dat vrouwen via training en microkredieten helpt een eigen bestaan op te bouwen. Twintig vrouwen uit dit project vormden na de training een coöperatie en produceren en verkopen nu twintig energiezuinige oventjes per dag. Energiebesparing is een heel actueel thema in Ethiopië. Ontbossing vormt een groot probleem in het land, omdat mensen massaal hout kappen als brandstof voor het bereiden van hun voedsel. 

De oventjes die de vrouwen maken, zijn heel geschikt voor het bereiden van injerra. Via het project zijn tot nu toe al 225 vrouwen aan een eigen inkomen geholpen. 

Meer info op de site van Dorcas Hulp Nederland.

(c) Dorcas

Het Afrika Filmfestival programmeert Teza

Het Afrika Filmfestival is opgericht in 1996 naar aanleiding van “Vierkant voor Afrika” en heeft als missie meer Afrikaanse films in onze bioscopen te brengen. De organisatie probeert een circuit uit te bouwen dat een financiële garantie moet bieden aan Belgische distributeurs om Afrikaanse films te programmeren.

Het Afrika Filmfestival, Africa Matters en Studioskoop brengen het Afrika Filmfestival voor een tweede keer naar Gent van 7 tot 9 mei in de Studioskoop op het Sint-Annaplein. 

Het festival opent met het hartverscheurende “Skin” (Zuid-Afrika) en programmeert verder “Terra sonambula” (Mozambique), “Le Chant des mariées” (Frankrijk/Tunesië) en Paljas (Zuid-Afrika).

Maar op het festival wordt ook “Teza” vertoont, een film van de Ethiopische cineast Haile Gerima, vorige jaar goed voor talrijke prijzen (Filmfestival van Venetië, Dubai International Film Festival, Internationale Filmfestival van Rotterdam en het Thessaloniki Film Festival) en ondermeer genomineerd voor de Gouden Leeuw.

“De film begint met de terugkeer van de verloren zoon, als een zekere Anberber in de nadagen van het marxistische schrikbewind van dictator Mengistu terugkeert naar zijn oude moeder in een gehucht op de Ethiopische hoogvlakten. Hij mist een been, lijdt aan geheugenverlies en toont weinig ontzag voor de lokale religieuze tradities. Als men met wijwater de demonen bij hem uitdrijft, komt zijn geheugen terug. Daarop vertelt Anberber in flashbacks, ondersteund door zijn commentaarstem, over zijn tijd als geneeskundig student in Duitsland. Over de utopische revolutionaire verwachtingen, die na de omverwerping van het regime van keizer Selassie in 1977 werkelijkheid leken te worden in zijn thuisland. Als hij echter naar Ethiopië gaat om zijn oude studievriend in een ziekenhuis bij te staan, blijkt het marxisme in de praktijk een wrede en onderdrukkende ideologie. Meer dan een speelbal van de militaire junta kan Anberber niet zijn, maar terug in Duitsland ondervindt hij dat hij in eerste plaats zwart is en pas daarna mens. De vraag rest: wat kan hij nog betekenen voor zijn land en zijn landgenoten? Teza is een epos over de turbulente geschiedenis van Ethiopië, vanuit het perspectief van een gematigde intellectueel die zijn integriteit onder barbaarse omstandigheden probeert te bewaren. De toon is niet al te hoogdravend; ondanks de vele ellende is een druppelende kraan de grootste plaaggeest. Het Ethiopische landschap vormt een fraai decor.” (c) International Film Festival Rotterdam

Canvas – Tribe

Een meer traditionele documentaire: Canvas herhaalt op donderdag, 23 april, om vijf na negen Tribe, de Britse antropologische documentairereeks met Bruce Parry. In de uitzending van vanavond bezoekt Parry de Hamar in de Omo-vallei en volgt er ondermeer het initiatieritueel waarbij jonge mannen naakt over een rij aaneengebonden runderen moeten lopen.

Ethiopiërs en hun schoenen

Ethiopiërs en hun schoenen is het bizarre onderwerp van een documentaire die in september in Addis wordt gedraaid. Documentarist Joost van der Wiel wil met “One Size Fits All” een ander beeld scheppen over Ethiopië. Hij wil niet het arme Ethiopië tonen, niet het kurkdroge Ethiopië, maar het Ethiopië van de Ethiopiërs.
Elk paar schoenen vertelt immers een uniek verhaal over wie ze draagt. Over wat zij denken, over hun dromen en hun dagdagelijkse beslommeringen. De documentaire wil aantonen dat het dagelijkse leven in Addis niet enkel draait rond de Grote Problemen als honger, aids en corruptie, maar over dagelijkse keuzes die ieder van ons maakt.

“The making of” kan worden gevolgd via een veelbelovende website, waarin ook een link is opgenomen naar een photo-essay over schoenblinkers. Maar ook: het verhaal van soleRebels, de eerste hippe eco-shoe brand uit Addis (verdeeld door Urban Outfitters) en een clipje over een gigantische schoen uit Ethiopië.

 one size fits all

Stokken voor Trees For Farmers

Stokken staan dezer dagen centraal in de Academie voor Beeldende Kunst Oudenaarde. Stokken in alle maten en gewichten, lange en korte stokken, rechte en kromme stokken, stokjes om mee te eten, speelgoedstokjes, micado’s, stelten, biljartstokken, mecano’s, stokpoppen, vliegers aan stokken gemonteerd, het stokje van de dirigent, trommelstokken, strijkstokken,… Studenten kunnen “iets” doen met of rond “een stok”. Alle creaties worden genummerd en gecatalogeerd en de laatste week van juni getoond en verkocht tijdens de grote eindejaarstentoonstelling van de academie. De inkomsten van deze grote verkoop gaat integraal naar het herbebossingsproject Trees For Farmers in Tigray, Ethiopië.

DE DAM DIE ETHIOPIËRS VERDEELT

Automatische wapens, genre kalasnikof of M16, zijn niet uitzonderlijk in de Omo-vallei. Ze worden ook regelmatig gebruikt in bloedige gevechten na meningsverschillen over graaslanden en waterrechten. De Gilgel Gibe 3, een indrukwekkende dam die in aanbouw is op de bovenstroom van de Omorivier (Gilgel) zal mogelijks in de toekomst voor nog meer twisten zorgen.

Het gaat om de tweede grootste dam van subsahariaans Afrika. Gibe 1 en Gibe 2 zijn te vinden op dezelfde rivier een paar 100 km meer naar het noorden, Gibe 2 is nog niet in werking.

De Ethiopische regering ontkent dat de Omo nadeel zullen ondervinden van de Gibe 3-dam. “Het vermeerdert de hoeveelheid water in het riviersysteem. Het reguleert de overstromingen in het Omo-gebied volledig, een groot probleem in het verleden,” zegt eerste minister Meles Zenawi. Maar de lokale bevolking – en sommige deskundigen – geloven daar niets van.

GERUCHTEN.

Het Mursi volk is een van de tientallen volkeren die de oevers van de Omo bevolken en die rechtstreeks of onrechtstreeks afhankelijk zijn van de cyclische overstromingen van de Omo oevers. De Mursi zijn bij ons vooral bekend om de lipschijven die de vrouwen in hun onderlip dragen. In de schaduw van een vijgenboom discuteren de ouderen van het dorp over de dam.

Een oudere Mursipriester, Mr Bargaeri, zegt dat ze wel al geruchten over de dam hebben gehoord, maar nog niets officieels. ‘We zullen te lijden hebben onder de dam omdat er geen overstromingen meer zullen zijn,” zegt hij, “Ik denk niet dat de Ethiopische regering de Omo volkeren graag ziet. Ze gaan ons vernietigen!”

Het wegvallen van de overstromingen gedurende het regenseizoen vormt trouwens de kern van de discussie rond de dam. Als de overstromingen wegvallen zal er ook geen slibafzetting meer zijn. De regering gaat er zondermeer van uit dat alles zal doorgaan zoals het altijd al was, met uitzondering van het feit dat de regering in staat zal zijn om het debiet en de hoogte van de overstroming te regelen op een manier waarop de natuur het zelf niet kan.

Richard Leaky, een vermaarde ecologist die kritisch staat ten overstaan van de dam, is zeer duidelijk in zijn beoordeling van de gevolgen van de dam voor de omgeving. “Het probleem is dat de dam een zeer groot aantal mensen zal treffen die niet gehoord worden en een groot aantal mensen zal moeten vechten voor de steeds schaarser wordende middelen. Steeds meer onschuldige mensen zullen sterven in conflicten om waterrechten en graaslanden. Ik geloof niet dat dit nodig is,” zegt hij.

Leaky’s kritiek weerklinkt ook in een groep van Europese, Amerikaanse en Afrikaanse wetenschappers die zich gegroepeerd hebben als “ African Resources Working Group”. De groep heeft een gedetailleerde commentaar op de milieu-impact studie van de elektriciteitsmaatschappij (environmental impact assessment – EIA) geformuleerd. Daarin vallen de wetenschappers zowel de dam als de studie aan op bijna alle vlakken. Wat betreft de invloed van de dam op de plaatselijke bevolking zegt de groep het volgende: “De bijkomende onteigeningen en ontwrichtingen van de etnische leefgroepen van de beneden Omovallei door de door de regering geplande landbouwirrigatie en de industriële projecten in de benedenloop, zullen een golf van bijkomende conflicten veroorzaken tussen de verschillende leefgemeenschappen die nu al vaak strijden om de steeds schaarsere middelen.”

AANPASSING

De Nyangatom zijn zowat het best bewapend van alle bewoners van de Omovallei. Een deel van de groep leeft over de grens met zuidelijk Soedan, waar heel veel jonge mannen gevochten hebben met de rebellen van de “ Sudan Peopele’s Liberation Movement” gedurende de lange burgeroorlog met Khartoem. Zij keerden terug met ervaring, training en wapens. In het dorpje Kangaten wordt een oudere man razend kwaad als hij praat over de dam en de autoriteiten. Hij zei: “Laat ze maar eerst komen met helikopters om ons allen te doden, daarna kunnen ze de dam bouwen.” Een andere oude man zei: “Als de rivier slechter wordt, zal het oorlog worden.”

Volgens antropoloog Marco Bassi van de Oxford University hebben de clans rond de Omovallei gesofisticeerde technieken ontwikkeld om aan landbouw te doen, die hen de mogelijkheid hebben gegeven om eeuwen lang comfortabel te overleven. Elk nat seizoen gaan de oeverbewoners hogerop wonen, wachtend op de vloed die onvermijdelijk zal komen. Eens het water terugtrekt komen die leefgroepen terug en planten en zaaien hun gewassen op de opnieuw vruchtbaar geworden akkers. Hun vee voedt zich dan met de verse grassen. Hoe sterker de vloed was, hoe meer gronden er opnieuw vruchtbaar zijn. Zelfs de ergste overstromingen zijn nuttig. Ze vullen de verder gelegen bosgronden aan die de mensen gebruiken om hun vee te voederen gedurende de onvermijdelijke droogtes.

“Van buitenaf ziet het er allemaal erg primitief uit, maar als je het gaat onderzoeken ontdek je dat die mensen een zeer goede kennis hebben van vruchtbaarheid, gronden en gewassen,” zegt Bassi. Elke familie heeft gemiddeld 7 of 8 verschillende variëteiten van sorgum die naar gelang de verschillende omstandigheden gebruikt worden. De hele gemeenschap beschikt over 20 à 30 soorten. Zij weten zeer goed hoe ze moeten planten om gegarandeerd voedsel te hebben voor het ganse jaar.Maar hun landbouwgronden geraken meer en meer gekneld tussen nieuw aangelegde nationale parken en grote commerciële grondbezitters aan de ene kant, en de steeds groter wordende bevolkingsgroepen aan de andere kant.

De regering heeft irrigatieschema’s aangekondigd om de negatieve effecten van de dam een beetje te milderen. Maar ook dit valt niet in goede aarde bij de oudere oeverbewoners. Biantongiya, een Mursi priester, zegt: “Dit is niet waar, ik heb nergens iets gezien van irrigatie, dit is een leugen.” In elk geval betwijfelt Marco Bassi of de gemeenschap in staat zal zijn zich aan te passen aan irrigatielandbouw. Dit zou een volledige transformatie betekenen van hun eeuwenoude nomadische culturen. “Het zal er vooral om draaien die gemeenschappen te versterken om met die verandering om te gaan op een manier die hen past. Hoe versterk je mensen, hoe stel je hen in staat met de veranderingen om te gaan? In de gegeven omstandigheden zullen zij daar niet toe in staat zijn. Ze zullen simpelweg sterven.”
©EMM (bron: BBC) Norbert De Graeve

Mensenrechtenorganisaties veroordelen nieuwe Ethiopische ngo-wet (Mo)

13 februari 2009 (MO) – De Europese Unie reageerde verrassend mild op de nieuwe ngo-wet in Ethiopië. Internationale mensenrechtenorganisaties kunnen daar niet om lachen.

De Ethiopische ngo-wet die vorige maand in werking trad, bestempelt iedere Ethiopische organisatie die meer dan 10 procent van zijn financiering uit het buitenland ontvangt als een “buitenlandse ngo”. Vervolgens is het voor buitenlandse organisaties bij wet verboden om deel te nemen aan activiteiten die betrekking hebben op democratische en humanitaire rechten, conflictbestrijding en justitie.

lees verder: Mo Mondiaal Nieuws

Argos nodigt uit

Argos nodigt uit op haar ontmoetingsdag rond “Koffie en thee”, met koffie-en theeceremonies uit Ethiopië, Turkije en Marokko en natuurlijk allerlei kruidenthees uit België.
Verder is er een expositie van koffie-en theepotten in aardewerk van verschillende kunstenaars en de tentoonstelling “Vluchten is van alle tijden”.
Tussen 2 en 4 is er de filmvoorstelling “Azur en Asmar” van Michel Ocelot.
Waar: in cultureel centrum “De Ster”, Torenstraat 6 in Willebroek.
Wanneer: zondag, 15 maart van 11 tot 6.
Organisatie: Argos

Dertiende Zondag in Haasrode

Dertiende Ster

Op 29 maart organiseert Dertiende Ster vzw haar eerste Dertiende Zondag ten voordele van Little Heaven Second House, een weeshuis voor kinderen met aids.
Die dag kan je in het Sint-Albertuscollege in Haasrode terecht voor verschillende activiteiten zoals een barbecue, sterretjesmarkt en een fotovoorstelling over Ethiopië.
Meer informatie op de website van Dertiende Ster vzw.

New ‘reality radio’ show reaches out to youth

ADDIS ABABA, 4 February 2009 (PLUSNEWS) – Yehualshet Getu, 22, excitedly freshens up and changes his clothes: today is a big day. “I have a first date with a girl I’ve known for a long time at school,” he tells his best friend. “After I talk to her for a while I will kiss her.”
His date, Elizabeth Denberu, 20, is just as excited, trying to decide which dress to wear on her big night out: “I am eager to listen to what he will say to me,” she says to her best friend. “Today we will talk and laugh, but I do not want to do anything after that.”
The conversations, and later the date itself, are recorded and broadcast every week on a local Ethiopian radio station, Sheger FM, in a new 30-minute youth-focused radio show, Dagu Addis.
On their date, Yehualshet and Elizabeth flirt but eventually disagree on one point – whether or not they should kiss at the end of the evening. Elizabeth flatly refuses and walks out on him.
The point is to encourage young people to discuss issues related to sexuality, reproductive health, peer pressure and HIV/AIDS in a culture where talking about such matters is usually taboo.
“Our main target group is youngsters aged between 15 and 20,” said Liqu Teshome, a behaviour change communication officer at the AIDS Resource Centre, a local NGO. “This group falls into the classification of the most at-risk population for HIV/AIDS.”
According to a report by the Federal HIV/AIDS Prevention and Control Office released in March 2008, young people, especially unmarried sexually active females, run the greatest risk of HIV infection in Ethiopia.
The study also found that among people aged 15 to 24, only one in three young men and one in five young women had a comprehensive knowledge of the pandemic. “There should be a quality message delivered to this group. The main aim of our radio programme is to delay their sexual debut,” Liqu said.
“In our culture there is not much free discussion in the family,” said Gashaw Mengistu, coordinator of the AIDS Resource Centre. “They [young people] hear most things from their friends [and] what they hear might not be true; if we tell them at this age, they will not make such mistakes.”
A 2005 National Demographic Health Survey found that 16 percent of young women and 2 percent of young men were sexually active by the age of 15.
To grab young people’s attention and keep the show interesting, the producers use a mix of reality radio, listeners’ group discussions, personal narratives and games.
Abraham Gizaw, in his early twenties, is an avid listener who has also participated in the discussions: he told IRIN/PlusNews that the show’s unique format kept young people tuning in.
“Its free discussion with youngsters differentiates it from other radio shows,” he said. “This [show] gives ample space to youngsters to talk freely about their friends, sexual and love relationships.”
“There is nothing that won’t be talked about on Dagu Addis,” said Fasil Gebreyohannes, the show’s producer. “If we work hard and continue to do so, it will have a big impact.”
Sheger FM broadcasts in Addis Ababa, the capital, and to the surrounding areas, reaching an overall audience of about five million people. 

tw/kr/oa/he[END]
 © IRIN. All rights reserved. HIV/AIDS news and analysis: 

 

 

http://www.plusnews.org

Spaghettiavond Herbebossing Hoorn van Afrika

Herbebossing Hoorn van Afrika vzw organiseert zijn jaarlijkse spaghetti-avond op ZATERDAG 31 Januari in De Centrale, kraankinderstraat 2, 9000 Gent vanaf 18u15  (Info-sessie 16:30 tot 18:00 uur)
Spaghetti vlees/ vegetarisch 8 euro; kinderen tot 12 jaar- 5 euro

graag reserveren op: Herbebossing_hafrika@hotmail.com of smsen naar: 0486331940

De opbrengst van deze avond gaat naar het Trees For Farmers project in Tigray, Ethiopië

De ezelmobiel moedigt Ethiopische kinderen aan om te leren lezen (BBC)


In Awassa, zoals op vele plaatsen in Ethiopië, zie je ergens in de schaduw groepjes kinderen gedisciplineerd op een rijtje zitten. Zij kijken heel aandachtig naar een kaart met daarop het gecompliceerde Amhaarse alfabet. Hun leraar, een vinnige jonge knaap zingt luid en duidelijk de 276 verschillende karakters voor, het koor achter hem zingt enthousiast na.

Ha hu heel ha hi ho …..

Leren lezen is een ware uitdaging voor deze kinderen, niet alleen omwille van het Amhaars alfabet, maar waar kunnen zij het lezen oefenen, als ze met veel moeite de noodzakelijke basiskennis verworven hebben? Kinderboeken in het Amhaars zijn zeldzaam in Ethiopië en voor veel kinderen is Amhaars niet hun eerste taal. Zelden zijn er thuis boeken en zelfs op school zijn er zeer weinig.

Maar in Awassa hebben ze nu veel geluk. Langs de weg staat een prachtig geschilderde gele houten kar met aan beide kanten schappen vol met uitgestalde boeken.De twee ezels die de kar trekken staan wat verderop in de schaduw te rusten. Dit is de eerste Ethiopische Ezelmobiel Bibliotheek.

Het idee van een Ethiopische emigrant die nu in de VS woont. Zijn EBCEF (Ethiopan Books for Children and Educational Foundation) staat in voor het uitgeven en produceren van de meeste van de boeken in de mobiele bib.

In de buurt van de kar zitten vele kinderen, sommigen genieten van de mooi geïllustreerde, buitenlandse tekenverhalen, maar ze kennen weinig of geen Engels. Daarom geven de meeste kinderen toch de voorkeur aan lokale verhaaltjes in het Amhaars. Blijkbaar is het favoriete boek van alle kinderen het verhaal van “ De onnozele Mammo”. Een verhaal dat gekend is bij generaties van Ethiopische kinderen.

Mammo was een goede jongen maar een beetje dom. Zijn moeder had uiteindelijk voor hem een job gevonden bij een boer. De muntstukken die hij kreeg als eerste loon had hij laten vallen en dus kwijt. “De volgende keer moet je je loon goed in je broekzak steken,” zei zijn moeder. De volgende dag gaf de boer hem melk in plaats van muntstukken als beloning. Het gevolg was voorspelbaar.“Nee, nee,” zei zijn moeder toen ze zijn druipende kleren zag, “als je zo iets krijgt moet je dat op je hoofd dragen, begrepen?” Maar het volgende loon van Mammo was verse boter verpakt in groene ensetbladeren.

De kinderen giechelen van het lachen als ze de tekening bekijken met de brandende middagzon die de smeltende boter over het gezichtje van Mammo doet lopen.

“ Onnozele Mammo” is het eerste boek dat door EBCEF gepubliceerd werd, naast de tekeningen staan de teksten in drie talen: Engels- Amhaars en Sidamo. Het Sidamo is de lokale taal die gesproken wordt in de wijde omgeving rond Awassa door ongeveer 2 miljoen Ethiopiërs.

In de namiddag is het voor de mobiele bib tijd om in te pakken en te verhuizen naar een volgende bestemming. De kinderen helpen alles inladen en de ezels worden voor de kar gespannen. Ezels zijn in Ethiopië een normaal transportmiddel en dus zeker niet bedoeld om de aandacht van de kinderen te trekken. Maar in dit project tracht men tezelfdertijd ook respect aan te leren voor de dieren.

Ezels worden in Ethiopië vaak veracht en ook wel mishandeld. Maar deze ezels hier werden versierd met geborduurde mantels die normaal voorbehouden zijn voor de paarden. Met hen mee loopt ‘Queen Helena’,de mascotte van het project, de koningin van alle ezels, gedrapeerd, versierd en voorzien van een kroon.

De kar beweegt zich door de straten van Awassa omgeven door zwermen kinderen, soms bezoekt zij een basisschool waar geen bibliotheek voorhanden is. Volgens de projectverantwoordelijke heeft dit een zeer positieve invloed op het leergedrag van de kinderen die meestal uit arme gezinnen afkomstig zijn. Daarbij moet je weten dat het meest eenvoudige kinderboek aan de meest voordelige prijs al vlug 2 daglonen kost.

In het centrum van Awassa en in Addis Abeba runt EBCEF ook een conventionele bibliotheek voor kinderen. In de late namiddag worden de kinderen daar geholpen bij het leren lezen, tekenen en het maken van hun huiswerk.De kinderen zijn enthousiast en behandelen de boeken met eerbied en zorg.

Ook in de landelijke gebieden zijn projecten opgestart om scholen van bibliotheken te voorzien.Voor de kinderen kan het rituele nazingen van het Amhaars alfabet op een of ander dorpspleintje de eerste stap zijn van een leerproces.Voor EBCEF manager in Awassa, Mezrasha Kibret, zijn boeken de sleutel die alle deuren opent.

Als we de wereld willen veranderen dan moeten we lezen, zegt hij.

©BBC, 08.01.09 (Norbert De Graeve)

3 op reis

Addis Ababa

In dit alternatief reisprogramma van de Nederlandse televisiezender Llink reist Floortje Dessing van Amsterdam naar Amsterdam eiland.

Amsterdam eiland geldt als een van de meest afgelegen gebieden ter wereld. Het ligt midden in de Indische Oceaan en wordt door nog geen honderd mensen bewoond.
Amsterdam eiland vormt het einddoel van de reis die Floortje maakt. Ze vertrekt vanuit Amsterdam en probeert zo veel mogelijk over land te reizen. Ze bezoekt Turkije, Syrië, Israël en de Palestijnse gebieden, Saoudi-Arabië, Ethiopië en Kenia.

In Ethiopië bezoekt Floortje ondermeer de rotskerken van het pelgrimsoord Lalibela, de vroegere hoofdstad Gondar en het T’anamaar, woont er een bruiloft bij en bezoekt ze een aantal projecten om straatkinderen verder te helpen.

De uitzendingen over Ethiopië kan je herbekijken via onderstaande links:
3 op reis – Aflevering 2 en 3 op reis – Aflevering 3.

Dub Colossus combineerde dubreggae met Ethio-jazz (De Pers.nl)

Producer Nick Page zocht in Ethiopië naar muzikale originaliteit. Hij kwam terug met een van de beste platen van dit jaar.

Het blazerstrio Horns of Negus opent met een galmend intro. Klanken die een voorwereldse koning aankondigen; majestueus, indringend. Tinkelende belletjes leiden de messenqo in, de eensnarige Ethiopische viool, die droog en vuil zagend tegenwicht biedt aan de heldere trompetten en sax. Dan vallen drum en bas met een loom reggaeritme op hun plaats. Viool en trompetten vallen weg om plaats te maken voor de snerpende stem van Sintayehu Zenebe. Ze begint met een eenvoudig thema. ‘Nana-nana-naa’, in een melodie zo speels dat die je nooit meer verlaat. Dan gaat zij fel los op de tekst, in bijtend Amhaars. ‘Teshakrrr, teshakrrr’.

Het is de muzikale parel van 2008: A Town Called Addis van de Engelse producent Nick Page, alias Dub Colossus. Hij nam roots- en dubreggae als basis, maar liet Ethiopische muzikanten er hun eigen draai aan geven. En dat betaalt zich uit: A Town Called Addis is een wonder van klank, waarbij westerse en Afrikaanse muziekstijlen moeiteloos in elkaar overlopen. Het resultaat laat zich moeilijk in een vakje stoppen. Ethio-reggae? Afrikaanse ambient-dub? Roots-jazz? Cross-over? De plaat wordt verkocht als ‘wereldmuziek’, maar ‘wereld’ moet in dat geval toch echt als ‘werelds’ worden gelezen.

Drie jaar was Nick Page met het project bezig, en hij is er nog vol van. ‘Wat ik zocht in Ethiopië was muzikale eerlijkheid’, vertelt Page. ‘Jarenlang was ik kind aan huis in platenwinkels. Op een gegeven moment was ik verveeld door westerse popmuziek. Je komt op een punt dat je alles al eens hebt gehoord. Tot iemand mij de Ethiopique-platen liet horen uit de jaren zeventig. Toen wist ik weer wat ik zocht: muzikaliteit, originaliteit, een exotisch geluid dat heel dichtbij komt. En het wonderlijke was wat er allemaal in die muziek zat. Het is onmiskenbaar Ethiopisch wat je hoort, maar het is doordrenkt met Amerikaanse soul, reggae, de jazz van John Coltrane. Elvis zelfs, als je goed luistert. Die jongens waren al cross-over toen wij in het Westen die term nog uit moesten vinden. Sindsdien is het altijd mijn streven geweest een plaat te maken die net zo breed was.’

lees verder:  De Pers.nl

zie ook:  realwordrecords.com